HERINNERING AAN MIJN BREIENDE MOEDER

Even

even maar

zag ik mijn moeder

terug

Breipennen

haar gereedschap

het tikken ervan

als een me vertrouwd geluid

Op de rug

van een eetkamerstoel

maakte zij van strengen

brei - klare knotten

Voor haar besteding

van schaarse vrije tijd

kwam zij 

vrijmoedig uit

Haar kinderen

gehuld en gekleed

in trui & jurk

van eigen makelij

Even

even maar

maakte mij

deze aanblik blij. 

- foto & dicht: Harry C.A. Daudt -

WEG VRAGEN

De weg

vroeg hij me

naar onderdak
weg naar de herberg

Of er nog plaats

zou zijn?

een bed 

om het moede lijf neer te leggen

Ik schudde mijn hoofd 
wist hier

nauwelijks 

wat op te zeggen

Want ik zag 

ze in colonne voorbijgaan 
-te voet-

bepakt en bezakt

Hij had z'n handen

in z'n zakken

het leek minder erg
in je eentje reizen

hem de weg
naar de herberg 

met handen 
en 
voeten te wijzen.

-harry c.a. daudt-

WATER...GEVAARLIJK?

Het water, het stoere

is hier getemd

door oever en wal

van keihard en onwillig steen

Zijn grillige loop

te leen

van het grimmig landschap

waarin kei en gebergte de hoofdrol

Bijrol van 

lieflijke planten

die kleuren en geuren

uit ons, 'vreemde verten' meevoeren

Ook hier

loopt het vol

en soms over

het water niet te temmen.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

OP ADEM KOMEN

Hier 

kunnen we adem halen

stopt ons snikken

en ons gezucht

Hier

hebben we 

Spanje, als een tapijt

aan onze voeten

Hier

is er -even-

noch zachte dwang 

noch heilig moeten

Hier

kunnen we verten zien

en perspectief

en dichterbij: onszelf

Een enkel wolkje
slechts

aan de lucht. 

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

FRISSE LENTEDAG

Het was meer

dan een frisse lentedag

wind huilde

Ook wij

zee smaakte niet naar zout

maar bitter.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

AAN DE KUST

Mijn blote voeten

door de rimpelingen

van zee

Jouw voeten

door eb en vloed

door branding

Onze landing

in het zacht zand

van duinen door helmgras vergeten

Je had alles mee:
je voeten,teentjes,smalle enkels

op slag was ik verliefd.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

DORST....

Water

zou je willen putten

water

om het bezweet voorhoofd

te koelen

dorst te lessen

De flessen

zijn al langer leeg

met dop of kurk

in haast 

weggeworpen

in berm en kant

En in de avondkrant

zullen zomergasten

als milieuvandalen

worden geoormerkt

het water

staat me in de handen.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

 

SPITS...

Spits

hun torens

vingers

naar hun God?

Klooster, kerk

waarin God huist

mijn blik gaat als vanzelf 

naar boven

Verborgen in het lommer

groen al in de kruin

van beuken

eeuwen oud

Over akkers

langs bomen op rij

een wetering over

weet je Zijn tuin

Stilte in 

begrijpend zwijgen

stemmen die zingen

een oude psalm, modern lied

Wij weten 
niet

kunnen slechts 

geloven.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

HET ZOEMEN....

Ze zoemen

er

als bijen 

in een korf

Ze zoeken

eerst 

met hun ogen

met hun handen, hun neus

Ze hebben

er de keus

welke blouse wel? welke broek niet?

welke koffie? welke thee?

Er wordt 

gepast en knikkend gekeurd

gepakt en teruggelegd

in rekken terug gehangen

We hebben zovele noten

op onze zangen

het hebben belangrijker

dan het zijn

Ze zoemen er

als bijen in een korf

hun stemmen gelijk aan

vermoeiende herrie en lawaai.

-Harry C.A. Daudt- 

HUIST GOD HIER NOG?

 

Misschien

is het God nog

die hier huist?

 

Heeft hij 

gekocht,gehuurd

verkocht of zelve de huur opgezegd?

 

Schilders zijn weggebleven

stukadoors konden 

zijn adres niet meer vinden

 

Weet niet of

de mensen Hem

beminnen of recent nog beminden?

 

Er drijven wolken

voor

Zijn aangezicht.

 

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

 

   

BAKEN

Het licht 

was baken

de kust bestreken 

door bundels

licht

Verte nabij

en daarom veilig

een uitgestoken hand

vanaf het land

hoge golven van zee een vijand

Het is

als een gedicht

in bed, een vlet

voor het duister ons insluit  

voor het slapen gaan.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

IN DE KANTLIJN....

Weetjes en nieuwtjes

worden uitgewisseld

er wordt gegiebeld en gegniffeld

geschaterd zelden

Ze hebben altijd

wat te melden

over hun mannen

hun vechtvriend of echtgenoot

Tot aan hun dood

zullen ze elkaar

bellen en bezoeken

bekijken ze 'n film

Of lezen ze elkaars boeken

met of zonder 

ezelsoren

soms met 'liefste'

in de kantlijn.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

 

JIJ........

Jij weet 

van zee,van wind uit zee

van wind, aflandig

Jij deed 

niet zo onhandig

met jas, tas of hoofddeksel

Jij weet

van meeuwen en

hun huilen

De kuilen

uit het losse zand gegraven

en de kastelen met een kinderschep

Jij kneedt

van een mengsel van zee en zand

noordzeegebak

Jij biedt mij

onderdak 

als het in mij huilt en stormt.

-foto & dicht: harry c.a. daudt-

BEWEGEN VAN ZEE

 

Dat zee beweegt

oprukt in vloed 

zich terugtrekt

in eb

 

De kust

zijn prooi

happig op zand

en schelpdier

 

Betrekkelijk

onze veiligheid

op rotsige of zandige 

hoogten

 

Dat zee

twee gezichten heeft

aldoor leeft 

leeft zo fier.

 -foto&dicht: harry c.a. daudt-

LIEFDE OP 'T EERSTE GEZICHT

 

Ze omarmen elkaar

in straten en steegjes

en omgekeerd

Hen is het aangeleerd:

liefde op het eerste gezicht

ijzersterk

Ze worden opgezadeld en aangestuurd

door scholieren en studenten

aan het werk

Ze staan er verlaten

moederziel alleen...

dat vraagt om liefde

liefde op het eerste gezicht.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

THEOloog

Theo....

hij wil zich laten zien

zich tonen 
in viering en optocht

voor zijn woning als het kan 

Zijn rol spelen

een rol 

naar keuze

verrassend en toegewijd

Hij heeft

een slagzin, een devies

een leuze

die naar zijn waarheid leidt

Dat wat hij

zoekt of zocht

zit onder zijn hoofddeksel

in zijn hersenpan.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

WIND IN ZEILEN

 

Had jij

niet altijd

wind in zeilen

wind in de rug

nooit tegenwind?

Had jij

niet altijd

de stromen mee

eb en vloed

nimmer springtij?

Nu lig jij

op het droge

zonder enig tuigage

klinkt slechts:

een ruwe wind in vaan en mast.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

VERLANGEN

 

Je verlangt

naar het eerste groen

in een kruin

Je verlangt

naar bermen

met stippen of vlekken wit

Je verlangt

naar een tedere zoen

wandelend in 'n pas ontsloten tuin

Je verlangt

naar een verbintenis

tussen aarde en hemel.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

OVER WATER

Dat het water

krachtig stroomt

zich een weg zoekt

zich grillig een weg baant

Stenen afrondt

tot welhaast eieren 

van steen

en geen

Die het water

stoppen kan, 

een halt

toeroepen kan

Het water vloeit, 

vloeit, vloeit

het landschap als geboeid 

aan zijn wallen, zijn oevers. 

-foto&dicht: -harry c.a. daudt-

HORIZON

Ook hier

valt de avond snel

heeft de herfstzon 

er geen zin meer in

Over mijn rug

kippenvel 

want hier begon ooit :

'la vacance en France'

Een 4 persoons-tent

 3 meiden, van die blonde

die -giebelgraag- 
hun horizon verkenden

Met man en kinderen

al jaren terug

gevonden.  

-harry c.a. daudt-

WILGEN OP RIJ

Met hun wilgentenen

reiken ze

naar het eerste lenteblauw

De ergste kou 

uit de lucht

een zucht van voorjaar

De wolken

gaan 

hun eigen gang

En over de velden

een zweem

van groen 

Gras of wintertarwe

wie?

zal het zeggen.

- foto&dicht: harry c.a. daudt -

WAT...BADSEIZOEN?

Gesloten is het badseizoen

badhokjes met sleutel gesloten

vragen zijn al

aan zomer gesteld:

Waar kan ik me

omkleden

mijn nieuwe badpak 

passen?

In deze stokoude film

zie je de lassen

in het celluloid

schimmen van een held

Hier zaten de sterren

van het witte doek

dronken van verdriet

of heimwee

Aan zee,sea,la mer

het badseizoen toen

voor de zoveelste maal

geopend.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

SPIEGELBEELD VAN HERFST

Het is

het spiegelbeeld

van herfst:

 

De bomen

door wind afgetuigd

tot in de kruin

 

Het blad

dat aarzelt 

tussen goud en bruin

 

Het peil 

van water

hoger door de regen

 

Nog even

zoekt zon - ik ken zijn grillen-

tussen wolken zijn wegen

 

'k neem tijd

om gevallen blad

op een hoop te vegen.

 

-Harry C.A. Daudt-