Spits
hun torens
vingers
naar hun God?
Klooster, kerk
waarin God huist
mijn blik gaat als vanzelf
naar boven
Verborgen in het lommer
groen al in de kruin
van beuken
eeuwen oud
Over akkers
langs bomen op rij
een wetering over
weet je Zijn tuin
Stilte in
begrijpend zwijgen
stemmen die zingen
een oude psalm, modern lied
Wij weten
niet
niet
kunnen slechts
geloven.
-foto&dicht: harry c.a. daudt-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten