OVERSPANNING

Het spant

is spannend

geeft spanning weer

tussen aarde en hemel

Heeft oog

voor het gefriemel

en gewemel

laag-bij-de-gronds

Welke blik

is gericht op hemel

welk oog volgt

de mensenhand

die er in schrijft:

handtekening?

-foto&dicht:harry c.a.daudt- 

LAAG LICHT

Even door zon aangeraakt

even door zon beschenen

wat is tijd

wat uur?

De schaduwen

rukken op, ze dreigen

kale takken hun wapentuig

herfst klettert al met 't wapen: regen

Het vuur

brandt zich al op 

in de open haard

het is tijd

Tijd om

te verzamelen, te sprokkelen

alles op een rij

te krijgen.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

BETRAPT

Hij maakt zich

uit de voeten

slinks

laag struikgewas

dichtbij

Hij is natuurlijk

frank en vrij

door duin en del

te ravotten

wie...komt 'm voor de vege voeten?

Voor mijn nieuwsgierigheid

zal ik

moeten boeten:

hij bijt en steekt

gelijk een bij

Is dit dierlijk wezen

niet

een der familie Kroeten?

-foto&dicht: harry c.a.daudt-  

Zondags stilzwijgen

Bewaart het stilzwijgen

een zondags stilzwijgen

de Hamstraat te Grave

Het heeft

deze zondagochtend

dat onschuldige,dat brave

Er wordt geknikt, gegroet

een hoed

wordt -naar oud gebruik- zelfs afgenomen

Een vriendelijkheid

als uit het land der dromen:

zondags, bijna ongewoon.

-foto&dicht:harry c.a.daudt-  

WATERLOOP

Het water mag

z'n loop hebben

het water mag

gaan waar het wil

Het water mag

zich een weg zoeken

van boven

naar beneden

Ooit stopten we

zijn grillen

maakten recht

wat krom was

Het water mocht

niet in het verleden

gekanaliseerd, getemd

niet langer woelig, stil

Het water mag

weer kronkelen

plantjes drenken

diertjes herbergen.

-foto&dicht:harry daudt-

GROEN...

Er is nog

groen

groen

in de stad

Het steen

voor steen

hebben opgebouwd

de specie eeuwen droog

Het groen

keert terug

in zijn zaad

in zijn wortels

Het groen

zoekt zich voegen

kieren

naar het licht.

-foto&dicht:harry c.a.daudt-

ONDERDAK

Onderdak

had hij

er gevonden

een pannendak boven zijn hoofd

Een bed

om te beslapen

deken en kussen

na een vermoeiende dag

Een plaats

aan de ronde tafel

waaronder hij

andere benen ontmoette

Een tafel

waarop het eelt

van handen en nagels

waaronder het vuil

Onderdak

een scheldwoord

goed bedoeld

over het erf: een schaterlach.

-foto & dicht:harry c.a.daudt-

NAT ZAND

Je zet stappen

voetstappen

voetafdrukken

in nat zand

Zand dat water

in zich draagt

nog van aarde is

net niet van water

Zee opent zich

als een schelp

maakt zich

voor jou openbaar 

Je schrijft

schrijft haar naam

met koeieletters

in nat zand

Ze lacht

kan haar lach

horen boven

de branding

Ze maakt

een zachte landing

in je armen

er zitten zandkorrels

in haar haar

ook op haar lippen,

zij windt jou

om haar vingers.

-foto&dicht:harry c.a.daudt- 

De dichter & de zomer

Het was groen

groen genoeg

voor deze zomerdag

Het was stil

stil genoeg

geen roepen, geen gelach

De zondag

lag er

aangeharkt bij

Het gras

gemaaid door

koeienkaken

Van bomen
de kruinen
gekamd

Van dichten

zou deze dag

niets kunnen komen

Van fietsen wel

niet op volle snelheid

nee, peddelen, gewoonweg peddelen.

-foto&dicht: harry c.a.daudt- 

STROPER

Stroopt weiden af

stroopt grazige weiden af

op zoek naar

wormen ondergronds wroetend

Weet van stropen

wroeten, zoeken

van klepperen

hoorbaar klepperen

Kop-in-de-nek

Hij heeft hier

z'n stek

gevonden

tempert zijn reislust.

-foto& dicht: harry c.a.daudt-

VOGELVLUCHT

Mijn ogen en oor

zijn op

dit uur

puur verbazen

Ze strijken neer

een vlucht vogelkabaal

ik volg 'm

met oog en oren

Licht als een veer

bewegen ze zich

op golfjes

door wind

in de plas

geblazen

ze groepen samen

lijkt me folklore.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

STAREN

Hij komt nader

nadert mij

een trage gang

Hij schat mij

geen hooi, geen brok

geen suikerklont

Alles

aan zijn lijf

is rond

En lichtblond

zijn staart

en manen

Door hoog gras

moet hij zich

een paadje banen

Langs het draad

-dat ik herken-

als prikkeldraad

Voor de laatste

maal neemt ie mij

de maat

Keert mij

zonder enig commentaar

de ronde billen toe.

AAN LUCHT...

Aan lucht

doet ie me denken

blauwe lucht

met hier en daar

een wolkje

Aan lucht

doet ie me denken

aan tak en twijg

aan jonge loten

van lente net gesproken

Aan lucht 

doet ie me denken 

ik kijk en roep

wil 'm wenken

maar elk gebaar

blijft in

goede intenties

steken

want deze vogel

is aan de grond genageld.

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

VARENSGEZEL..?

Het zou varen

worden

de rivier af

waaraan zijn stad te ademen lag

het zeegat uit

waarin branding te keer ging

naar verten onontdekt

horizonnen ongezien

Hij zou

zijn huis

meenemen

z'n spiegeling in brak water

De witte brug

waarover hij ooit huppelde

liep of fietste

de leuning van zijn dromen

Hij zou

ze meenemen

in de rugzak

van zijn gedachten

Zij zou

misschien wachten

op de brug? de wal?

aan het water?

Misschien...later?

-foto&dicht:harry c.a.daudt- 

WIND IN 'T ZEIL

Er is nog

wind in 't zeil

wind uit 't westen

Er is nog

golfslag onder de boeg

golf van branding

Er is nog

zingen in de stagen

zingen van wind

Er wordt

nog bemind:

zee met zijn grillen en luimen.

-foto & dicht: harry c.a. daudt-

Verdronken...

Ik ben verdronken

verdronken

ben ik

Wielen zijn stilgevallen

pedalen 

uit hun beweging gehaald

Ik kan niet langer

adem halen

roest op mijn stem

Ik heb gefaald

lig hier nu

onbewogen

Ooit zijn straten

onder mijn banden

weggevlogen

Nu lig ik

hier

voor dood.

-foto&gedicht:harry daudt-

Ogen prikten

in zijn rug

nieuwsgierigheid

prikte in zijn rug

Verborgen achter

vitrage

een anoniem raam
waarachter stil een zwijgen 

Hij kon nog terug

maar het water wenkte

riep herhaald zijn naam
deed 'm neigen

Zijn besluit

hing nog
onvast 
over de reling

Tussen dood
en leven

loopt
een smaller brug.

-harry c.a.daudt-

BAKEN...

Hij zei:

wees mijn baken

wijs mij de weg

over land, over zee

Want waar...

liggen zandbanken

zijn valkuilen

loop ik aan de grond?

Hij zei:

wees mijn baken

wijs mij

de banen van het licht

want ook
woorden willen
voor anker kunnen gaan

in dit gedicht.

-foto&dicht: harry c.a. daudt-

TWEETAL

We zijn me

een stel

wij,'gevederde vrienden'

We wachten

vrouw en kind

'n gerimpelde hand, jonge vingers

We hebben

goeie trek

eigenlijk zelfs wel honger

Ze strooien hier

brood en kruimels

hun ontbijt voorbij

Ze staan hier

zij aan zij

met plastic zak en dito bak

We voelen ons

bedacht, bemind

met zoveel restanten

'van 't goede leven'

nog even maar

en we gaan op vleugels

Soms meer van 't blauw
van lucht
soms meer van aarde, van water. 

-foto&dicht: harry c.a.daudt-

'HEBBEN ALLE VOGELS NESTEN....BEHALVE IK EN JIJ'

Weten wij

niet van twijg en tak

van halen en brengen?

Weten wij

niet van de maanden
maart,april,van mei?

Weten wij

niet van het lokken

met wat heet: zangen?

Weten wij

niet van het schermutsel

het spel dat liefde heet?

Weten wij

niet van het ei

juist gelegd in de maand mei

Wie weet:

waarom hebben

alle vogels.....nesten

behalve ik en jij..........? 

-foto en dicht:harry c.a.daudt-

VOOR DE SPIEGEL

Zij

staat voor de spiegel

wrijft met de rug van 'r hand 
waas van winter weg

Zij maakt zich op

kleurt haar lippen

kleurt haar ogen

haar wangen

-niet te vergeten-

haar oorhangers

van haar lief

een geschenk

Zij maakt zich klaar

als een bruid

bruid

met als naam: Lente 

-foto&dicht:harry daudt-

CARNAVALSSTOET

Ze zijn verkleed

voor even

zijn ze anders:

Narren, potsenmakers

non, pater, raad-van-elf 

carnavalskrakers

Ze hebben zich verkleed:

japon, tuniek, habijt

masker en mombakkes

Ze zijn onherkenbaar

voor korte tijd

achter schmink verborgen

Ze vergeten alledag

verliezen de ernst

van leven

Voor even...

zijn ze -misschien- 

het meest zichzelf.

POORT

Poorten

open ik,ontgrendel ik

poorten

sluit ik achter me

Ik ben de opener

van het woord

ik ben de dichter

van de zin

Geen woord, geen zin

is mij te min

beklim kantelen

klauter tegen bemoste muren

Loop simpelweg

-zonder tegenstand-

onder poorten

door.

Gepast...gekleed

Het zwarte pak...

het stond hem

zijn snavel...

door zon opgepoetst

Het zingen

schuchter

zonder zelfvertrouwen

meer 'ins blaue hinein'

Zijn tafel

was gedekt

de spijzen zoetrood

maar diepgevroren

Hij zat aan

maar toch verloren

eigenlijk zat ie

-gepast gekleed-te rouwen

Zijn echtgenote

ontveerd verorbert...

door mijn kat.

-harry daudt-

KOP...

HIJ
heeft een kop
geen staart
en per 1 maart

Wil hij scheppen
zonder schep
aan zijn wereld
woorden geven

Vertellen van
zijn leven,
de rimpelingen
de noten op zijn zangen

Verlangen op
zijn tong, zijn lippen
liedje
van verlangen.

BEGIN

Dat alle begin

moeilijk is...

een berg beklimmen

vanaf de voet

een tak in klimmen

vanaf de stam

een schelp water naar

de zee dragen

een lied inzetten

vanaf de zeereep

de branding

als tweede stem.

 Harry C.A.Daudt